Μιλώντας για τον παιδικό ψυχισμό και τη σημασία της παιδικής ηλικίας (μέρος α’)

Μιλώντας για τον παιδικό ψυχισμό και τη σημασία της παιδικής ηλικίας (μέρος α’)

Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία.

Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα (1).

milontas-gia-ton-paidiko-psyxismo

Η παιδική ηλικία είναι μια τρυφερή ηλικία. Το μικρό παιδάκι μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, αρχίζει να αποκτά βιώματα, εμπειρίες. Σαν σφουγγάρι απορροφά τον περίγυρό του, μαθαίνει με εκπληκτική ταχύτητα (2). Οι εμπειρίες συλλέγονται με πολύ θαυμαστό τρόπο. Μάλιστα, κάποιες έρευνες έχουν αποδείξει πως ακόμη απ’την περίοδο της κύησης, το έμβρυο μπορεί να αντιλαμβάνεται (3).

   Ο ψυχισμός του μικρού παιδιού είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος. Τα παιδιά, σαν τρυφερές υπάρξεις, έχουν μεγάλη ανάγκη την γονεϊκή αγάπη. Μάλιστα, δεν αρκεί μόνο η παρουσία των γονιών, αλλά θα πρέπει έμπρακτα αυτή να εκδηλώνεται, όπως η επιστήμη της ψυχολογίας τονίζει. Θα πρέπει οι γονείς να αγκαλιάζουν τα παιδιά τους, να τους χαμογελούν, να τους δείχνουν ενδιαφέρον, να τους λένε ότι τα αγαπούν (4), να περνούν ποιοτικό χρόνο μαζί τους, να τους δείχνουμε ότι πιστεύουμε σ’αυτά (5).

  Αυτά τα “πρέπει” βεβαίως έχουν και μια αντίθετη οπτική: αυτή του “μη”. Όταν το παιδί ζει και μεγαλώνει σ’ένα περιβάλλον γεμάτο ψυχρότητα μεταξύ των γονέων, με εκδηλώσεις λεκτικής κι σωματικής βίας, τότε η ύπαρξη του μικρού παιδιού πλήττεται ανεπανόρθωτα (6). Κι αυτό εκδηλώνεται τόσο άμεσα όσο και έμμεσα. Μπορεί να έχει σοβαρότατες επιπτώσεις τόσο μεσοπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Η απουσία ενός ζεστού κλίματος, αγάπης και ηρεμίας είναι σαν δυνατός σεισμός που ταρακουνά συθέμελα τον εσωτερικό παιδικό κόσμο.

  Θυμάμαι χαρακτηριστικά πολλές περιπτώσεις παιδιών που είχα σ’ένα απ’τα κέντρα νεότητας τα χρόνια που ήμουν στη Θεσσαλονίκη. Παιδιά, τα οποία είχαν αναπτύξει μια τυπική συμπεριφορά, άρχιζαν να παρουσιάζουν ποικίλα προβλήματα όταν στο σπίτι βίωναν μια δύσκολη κατάσταση με πιο συνηθισμένη αυτή του χωρισμού-διαζυγίου. Παρατηρούσα πως τα παιδιά αυτών των οικογενειών άρχιζαν να χάνουν την όρεξή τους, τη συγκέντρωσή τους, να έχουν συναισθηματική αστάθεια, να αποκτούν φοβίες, προβλήματα επικοινωνίας, συναναστροφής κλπ.

  Η οικογένεια παίζει σπουδαίο ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού (7). Ο Fyodor Dostoevsky έχει πει κάτι πολύ σπουδαίο: “There is nothing higher and stronger and more wholesome and useful for life in later years than some good memory, especially a memory connected with childhood, with home.” Οι αναμνήσεις από όμορφες στιγμές της παιδικής ηλικίας είναι ικανές να στηρίξουν τον άνθρωπο στις τρικυμίες της ενήλικης ζωής του. Είναι κάτι σαν φάρος, σαν καταφύγιο. Η Agatha Cristie έλεγε πως «If you’ve had a happy childhood, nobody can take that away from you».

 

(ετοιμάζεται και μέρος β’)


  1. http://gp3gp.blogspot.gr/2009/12/44.html
  2. http://www.kathimerini.gr/833015/article/epikairothta/episthmh/h-shmantikothta-ths-e3eli3hs-sthn-ekpaideysh-twn-paidiwn
  3. http://www.biosynthesis.gr/eta-zetaomega942-mu941sigmaalpha-sigmataueta-mu942taurhoalpha.html
  4. “Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει” (Γ.Ρίτσος)
  5. http://www.tilestwra.com/21-apofthegmata-sofias-ke-frasis-me-dinata-noimata/
  6. http://www.i-psyxologos.gr/endoikogeniaki-via/
  7. http://www.aspe.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=299&Itemid=2
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Leave a reply

newspaper templates - theme rewards